Header

Stuifzand verdwijnt door stikstof, mos en bos 

dinsdag 18 oktober 2011

 

 

Is er minder geld voor natuurbeheer, dan zullen stuifzanden zoals het Kootwijkerzand en vooral allerlei kleine stuifzandgebieden verdwijnen. Zonder enig beheer is het kale, stuivende zand al in 2035 verdwenen en rest aan het einde van deze eeuw slechts nog bos.

 

Deze waarschuwing komt van Laurens Sparrius werkzaam bij BLWG, vereniging voor onderzoek aan mossen en korstmossen in Nederland, en Universiteit van Amsterdam.

In een landelijk onderzoek dat in de afgelopen vijf jaar is uitgevoerd in acht zandverstuivingen, bleek dat het oppervlak aan kaal, stuivend zand sinds 1950 is gehalveerd. De stikstof uit de landbouw versnelt het dichtgroeien. In provincies met weinig luchtvervuiling, zoals Friesland en Drenthe, zijn zandverstuivingen de laatste vijftig jaar stabieler dan op de Veluwe, met meer intensieve veehouderij. Verder neemt door stikstof de kwaliteit van de begroeiing van stuifzandgebieden af en verdwijnt de oorspronkelijke korstmossenbegroeiing met bedreigde soorten als IJslands mos, hamerblaadje en gebogen rendiermos. In plaats hiervan komen dikke tapijten van het invasieve mos grijs kronkelsteeltje, een uitheemse mossoort, en grassen. Hierdoor verdwijnen ook kenmerkende dieren zoals de zandoorworm en de lentevuurspin.

 

Het verdwijnen van zandverstuivingen is tegen te gaan door de stikstofdepositie te verminderen, naaldbos te kappen en jonge bomen in stuifzanden te verwijderen. Dit soort maatregelen worden regelmatig uitgevoerd en hebben het natuurlijke verlies van stuifzandoppervlak kunnen compenseren. Is er minder ruimte voor beheermaatregelen, dan zullen stuifzanden op termijn verdwijnen.

Bron: BLWG

 

Nog geen reacties Reageer zelf

 

Andere nieuwsberichten